Tweetalige kinderen - handige tips voor tweetaligheid in het gezin

kinderen tweetalig tweetalig

Een groot deel van de tweetalige kinderen verwerft talen op een natuurlijke manier en groeien op in een omgeving die de beheersing van twee of meer talen vereist. Met gunstige psychosociale factoren ontwikkelt hun tweetaligheid zich zonder enige taalkundige planning van de kant van hun familie. Steeds meer ouders willen echter al op jonge leeftijd de tweetalige ontwikkeling van hun kinderen in eigen hand nemen. In dit geval is het belangrijk om een ​​taalproject voor te bereiden waarin de ouders het pad voorzien dat het kind zal volgen, niet alleen om tweetalig te worden, maar ook om te blijven.

Als we deze route volgen, zijn er vijf belangrijke vragen waar ouders het antwoord op moeten weten:

1. Vanaf welke leeftijd moeten talen worden geleerd?

Er is een mythe dat het niet mogelijk is om echt tweetalig te worden als beide talen niet vanaf een zeer vroege kindertijd worden beheerst. De waarheid is dat het heel goed mogelijk is om op elk moment in je leven tweetalig te worden - in de kindertijd, adolescentie, zelfs als volwassene. Het is goed eraan te herinneren dat een groot aantal tweetalige kinderen eerst één taal leren in de gezinsomgeving, d.w.z. eerst, voordat ze op school in aanraking komen met de tweede taal en uiteindelijk andere talen leren, zijn ze eentalig. Het is goed om hieraan te denken bij het plannen van de tweetaligheid van een kind.

2. Welke taalstrategie moeten we thuis toepassen?

Ouders die al op jonge leeftijd besluiten om hun kind twee talen te introduceren, kiezen vaak voor een taalstrategie en kiezen voor een van de drie die hier worden beschreven. De meest bekende is die genaamd "Eén ouder, één taal", waarbij elke ouder een andere taal spreekt met het kind. Het voordeel is dat het kind vanaf het begin dubbele taalkundige "bagage" krijgt, en dit alles op een natuurlijke manier. Het grote nadeel is echter dat een van de twee talen hoogstwaarschijnlijk minder voorkomt in het land en het kind zich snel zal oriënteren op het exclusieve gebruik van de belangrijkste taal, zeker als de ouders zelf ook tweetalig.

De tweede strategie, "De ene taal thuis, de andere in het buitenland", werkt volgens recent onderzoek beter. Hier besluiten ouders om thuis slechts één van de talen van het kind te spreken (vaak de minder gesproken taal) en laten ze de andere taal – vaak meer gesproken – voor contact buiten.

Ten slotte volgen sommige ouders een strategie van "Eén taal eerst, dan de andere", beginnend met één taal, bij voorkeur een die minder vaak wordt gesproken, en zodra deze goed ingeburgerd is, wordt de tweede geïntroduceerd.

3. Zal het kind een echte behoefte voelen om elk van de talen te gebruiken?

Kinderen zijn vreselijk pragmatisch als het om talen gaat. Als ze echt twee of meer talen nodig hebben, worden ze twee- of meertalig. Als deze behoefte wegvalt, worden ze weer eentalig. Voor hen is de taalbehoefte duidelijk - een taal dient om te communiceren met je ouders of familieleden, om deel te nemen aan activiteiten met andere kinderen op school of tijdens het spelen, om te communiceren met mensen uit je omgeving of buurt, enz. .n. Als ze deze behoefte voelen en als er andere factoren zijn, dan zullen ze de gegeven taal verwerven. Als de behoefte verdwijnt, of als die er nooit echt was, zoals in gevallen waarin de ouders de ene taal vloeiend spreken, maar de andere voornamelijk behouden, dan zal de taal beetje bij beetje vergeten worden en een weigering ondergaan om veel te spreken tot spijt van de ouders.

4. Hoe draagt ​​de gezinsomgeving bij aan de taalontwikkeling van het kind?

De ontwikkeling van een taal vereist een taalkundige bijdrage van de mensen die een belangrijke rol spelen in het leven van het kind - ouders, familieleden, leraren, vrienden, enz. Onderzoek door Prof. Patricia Kuhl (P. Kuhl) toonde aan dat het kind voor het verschijnen van spraakklanken in een bepaalde taal deze linguïstische input nodig heeft van mensen die voor hem zorgen, en niet alleen van audiovisuele middelen (televisie, dvd, enz.). Bovendien is het belangrijk dat de bijdrage niet alleen tweetalig is, maar ook eentalig, gemaakt door mensen die slechts één van de twee talen kennen. In een later stadium zal geschreven spraak een grote hulp zijn bij het verrijken van de woordenschat en syntaxis.

5. Zijn er andere manieren om geplande tweetaligheid te ondersteunen?  

Het zou goed zijn als familieleden, bijvoorbeeld de grootouders van het kind, vloeiend de talen spreken die het kind spreekt. Een andere bron van ondersteuning zijn professionals - leraren, psychologen, logopedisten, taalkundigen. Ze kunnen met ouders discussiëren en hen helpen waarheid van mythen over tweetaligheid te onderscheiden.

Een kind tweetalig laten worden is een manier om het een extra linguïstisch en cultureel voordeel in het leven te geven, om nog maar te zwijgen van de cognitieve voordelen die al goed ingeburgerd zijn. Een doordachte planning van de verwerving en het onderhoud van de talen die het kind zal verwerven, zal leiden tot het bestaan ​​van een blijvende en succesvolle tweetaligheid.

Volgens het gelijknamige artikel van François Grosjean, een psycholinguïst,
Honorair hoogleraar aan de Universiteit van Neuchâtel,

Vertaling: Sofia Valneeva, Meester logopedist

Kijk beter:

Tekenen van problemen in de taal- en spraakontwikkeling van kinderen van 0 tot 6 jaar

Wanneer spreekt het kind en hoe kan het zijn spreekvaardigheid stimuleren?

Hyperactieve kinderen - wat moeten we weten?

Educatie door middel van games - waarom het belangrijk is om met onze kinderen te spelen

VIND ONS OP FACEBOOK:

Reacties staan ​​uit.